W wynikach wyszukiwania rozstrzyga się, czy ktoś w ogóle odwiedzi stronę Państwa kancelarii. Widać tam tylko tytuł strony, adres i dwa wiersze opisu. Tutaj sprawdzą Państwo, czy te wiersze wyświetlają się w całości i mówią to, co najważniejsze: co Państwo oferują, gdzie i dla kogo.
Dlaczego narzędzie mierzy piksele, a nie znaki
W wynikach wyszukiwania na tytuł jest tylko określona szerokość, mierzona w pikselach. Ile znaków się zmieści, zależy od liter: „Wirtschaftsprüfung” zajmuje więcej miejsca niż równie długie słowo z wieloma „i” i „l”, a polskie słowa z „m” i „w” bywają szczególnie szerokie. Liczniki znaków często się więc mylą. To narzędzie składa Państwa tekst czcionką wyników Google i mierzy, gdzie zostanie obcięty.
Jak kancelarie formułują tytuł i opis
Sprawdza się schemat „usługa lub dziedzina prawa + miejscowość – nazwa kancelarii”, np. „Doradca podatkowy Wiedeń Neubau – Steuerberatung Muster” albo „Adwokatka prawo pracy Graz – Kanzlei Muster”. Z przodu to, co ludzie wpisują, z tyłu, kim Państwo są. Dzięki temu tytuł pasuje do wyszukiwania i pozostaje niepowtarzalny.
W opisie powinno się znaleźć to, co strona konkretnie oferuje. Dla doradcy podatkowego mogą to być grupa docelowa i główne usługi, dla kancelarii adwokackiej dziedziny prawa i droga do pierwszego spotkania. Konkretne informacje, takie jak „pierwsza porada po umówieniu terminu, także przez wideo”, przekonują bardziej niż ogólne obietnice.
Dla tych tekstów obowiązuje to samo prawo zawodowe co dla każdej innej reklamy: muszą być rzeczowe i prawdziwe. „Fachanwalt” może napisać tylko osoba, której nadano ten tytuł (w Austrii tytułów Fachanwalt nie ma), „specjalista” tylko ten, kto może wykazać doświadczenie, a superlatywy w rodzaju „najlepsza kancelaria” w ogóle nie powinny się tam pojawiać.
